´Maliki Yevmiddin´´
?´Hiç bilenlerle bilmeyenler bir tutulur mu´´ ayeti kerimesinde Allah cc. Bilenleri takdir etmektedir. Bilmek edep işidir. Bu yüzden Edep Ya Hu denir. Bilme yolunda edep dilenir. Edepte ahlakın temel çizgilerinden biridir. Edep olmayan mescidin kapısından Rahimullahın ilmi içeri girmez.
Bilen bilmenin ruhuna yüklediği yücelikten dolayı kalabalıklardan geri kalır. Bildikçe hazzı ve kulluğu artar. Manen yükselir. Manen yükseldikçe muhatabı azalır.Tıpkı telsiz frekansı gibi ancak kendi derecesindeki insanlarla buluşturulur. ?´Kişi sevdiği ile beraberdir´´ hadisi şerifi çalışmaya başlar. Hiç tanımadığı insanı farkeden insan onunla sohbetinden mutlu olur. Mutluluğu karşılık bulur. Yeryüzünde gezer iken çevresindeki varlıklarda Allaın hikmetini kavramaya başlar. Manen yükselen insan artık zerreye bile hikmeti kendinde saklı olandan bakmaya başlar.
İnsanın mescidi kalbi dergahıdır. Allah kainata sığmam mü´min kulubun kalbine sığarım der iken insan kalbindeki tecelli noktasından bahseder. Zira ayeti kerimede ?´İnsanların mescidlerini ancak salih insanlar onarabilir´´der iken, bir yönüyle mescid kelamından insan kalbi kastedilir. Ancak salih insan nazar ettiğinde insan kalbindeki marazaları, kaynaklarını ve tedavi yollarını bilecek hikmeti ilaahiyeye sahiptir.
Zikir Allahı anmaktır. Allahı hatırlamak unutmamak içindir. Allah zaatını açık olarak zikreden kulunu açık olarak anar. Birincisi; toplulukta yükseltmedir. İkincisi; meleküt aleminde yükseltmedir. Her ikiside hikmetlidir. Akıl sahipleri için ibret taşır. Allahı zikreden her insan mistik bir halde dolaşır alemini. İşte akıl sahipleri temkinlidir. Allahın hikmet bıraktığı insanları incitmeye çalışmak, allahın kalbinde tecelli ettiğini incitmeye benzer.bunun gadabı peşin olarak ödenir. Bölesi bir kula karşı şeytenın tezgahına düşmekten allah mü´minleri esirgesin.
Cebrail as. Seyri alemde iken bir gurup insana rastlar. Onlar zikir ve ilim sohbeti yaparlar. Cebrail as. Haber verdiğinde Allah cc. Onlara benim makamımdan cennette birer köşk verin buyurur. Cebrail as. Tekrar; Ya Rabbi içlerinde biri varki sana inanmıyor, zikirde yapmıyor der. Allah cc. Onlarla beraber mi oturup kalkıyor diye sorar. Cebrai as. Evet Ya Rabbi deyince Allah cc. Onada bir köşk verin buyurur. Burada akıl sahiplerine verilecek öğüt tarafını belli etmesidir. Allah yoluna çıkanların ihlas ve hakikatini ancak Allah cc. bilir. Bu durmda mü´min kulun alacağı tavır tarafını belli etmek ve anlamadığı kısmında ise tevekkül etmektir.Zira salih bir kalp ile Allaha yönelen kul zayi olmaz. Aksini bekleyip görmek gerekir. Esasen onları da kuşatıp kurtuluşlarına nazik olmak gerekir.
Salih insanlar yaşadıkları toplumların ahenk kaynaklarıdırlar da insanlar bunu farkedemezler. Onlar adeta kıtlık yıllarının tohumlarını ekmektedirler toprağa. Olaki şartlar oluşunca bir gün yeşerecek tohumlarını?