Tikrekti adımları,
Sönüktü umutları,
Dünlerini yaşamadan,
Yürüdü gitti dağlara.
Özleminde doruklar vardı,
Koruk üzümlere tuz basarak,
Yürürdü yalnızlığına,
İçine çektiği kızıl akşamlarla.
Değirmenlere hep kızardı,
Ezilmişliğini sevmezdi başakların,
Tane tane dökmek isterdi,
Günleri, yarınlara.
Platonikti sevmeleri,
Utangaçtı bakmaları,
Pek yoktu yakmaları,
Behlül, özgürlüğe sevdalıydı.
Buldular bir gün dağda,
Tuttu kanatlarından kumruların,
Attı uçurumlara özgürlüğü,
Kumrularla uçtu kayalıklara,
Behlül’ü bir sabah bir çiçeğin,
Busesine damlarken buldular,
Yürüyüşüne yetişememişti ölüm.
Yavuz Bayram Çalışkan (Şiirhan)