Siyasi ağızlar adına farklı isimler verse de benim kitabımda, bir kişiye hâkim tarafından verilmiş cezanın tamamının çektirilmeden serbest bırakılmasına AF denir. Bunun süslü kelimelerle topluma arzı mümkün değildir. Siz ne derseniz deyin, vatandaş bunun adına af, muhtemelen Bahçeli affı diyecektir.
Bizim hukuk sistemimizde Anayasamıza göre af yetkisi
Madde 104 içinde verilen ?Sürekli hastalık, sakatlık ve kocama sebebiyle kişilerin cezalarını hafifletir veya kaldırır? hükmü ile Cumhurbaşkanı´na,
Madde 87 içinde verilen ?Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının beşte üç çoğunluğunun kararı ile genel ve özel af ilânına karar vermek? hükmü ile de Türkiye Büyük Millet Meclisine aittir.
Cumhurbaşkanı´na verilen yetki idari bir yetkidir ve çerçevesi bellidir. Affın asıl yetkilisi Türkiye Büyük Millet Meclisidir. Cumhuriyetin ilk dönemlerinden başlayarak çıkarılan af kanunları ile devlet eliyle verilmiş cezalar gerekli görüldüğü hallerde Meclis kararıyla kaldırılmış ya da hafifletilmiştir.
Gönül ister ki hiç suç işlenmesin. İnsanlar özgürce yaşasın. Ancak yasalara uymayanlar her zaman olmuştur ve olmaya da devam edecektir. Ortada suç olunca iki taraf ortaya çıkıyor. Birisi suçu işleyen diğeri mağdur. Mağdur da kimi zaman birey kimi zaman da kamu olarak karşımıza çıkıyor. Önümüzdeki günlerde yeniden dinlemeye başlayacağımız tartışmalar da buradan yürüyecek.
Devletler genellikle kendine karşı işlenen suçları affetmiyor, kişilere karşı işlenen suçları affediyor. Bana karşı işlenen suçun mağduru sadece benim, ben affetmeden sen neden suçluyu affediyorsun diye, içi yanan kişiler ile konuyu farklı yönlerden ele alıp makyajla ifade etme çabasında olanların toplumsal fayda tartışmalarını göreceğiz.
Nedense af bizde sıklıkla gündeme gelmektedir. Her daim bir kenarda af beklentisi olur. Affa uğramadan cezasını çekenler, hüküm giydikleri dönemin şanssızlığını yaşarlar. Suç işleyen? nasılsa bir af çıkar? düşüncesini hep aklında tutar. Cezaevlerinde hep bir beklenti hâkim oluyor. Bu beklenti mahkûma ve yakınlarına umut verirken toplum içerisinde de kişilerin kural çiğnemesini kolaylaştırıyor. Adaletin tecelli edeceğine olan inancı zayıflatıyor.
Bizim de düşünmemiz gerekmiyor mu? Acaba yasalarımız çok mu sert de sürekli af çıkarıyoruz?
Gündemdeki af tartışmalarının kaynağı Devlet Bahçeli. Neden gündeme getirdiğini de en iyi o açıklar. Tartışma başladığında açıklamalarını can kulağı ile dinleyeceğiz.
Af neden çıkar? Sorusuna verilecek en kısa cevap, toplum barışına katkısı olacağı öngörüsüdür.
Çıkarılacak affın, toplumun genelinde bir ihtiyacın karşılığı olup olmadığını oturduğumuz yerden tespit edemeyiz. Hükümlü ve yakınlarına sorduğunuzda mutlaka ihtiyaç olarak kabul edildiğini göreceğiz. Aynı şekilde suçun mağdurlarına ve yakınlarına sorduğunuzda da tam tersi cevaplarla karşılaşacaksınız. Doğaldır ki iki görüşün de sahipleri taraftır. Konuya kendi açılarından bakacaklardır. Gerekçelerini dinlediğinizde haklı yanlar göreceksiniz. Peki, konunun henüz tarafı olmayanlar ancak yaşam içerisinde her an bu konunun tarafı olmaya aday diğer vatandaşlar ne der?
Diğer vatandaşlar diyeceğini zaten seçimlerde demişler, kendileri adına karar versinler diyerek vekillerini seçmişler. Vekiller de yasa önlerine geldiği takdirde, liderleri ne derse o yönde oy kullanacaklar. Muhtemelen parti disiplini içinde hareket edilecektir.
Yaklaşık bir yıl önce Sayın Cumhurbaşkanı af konusuna sıcak bakmadığını açık olarak ifade etmişti. Af konusu özellikle MHP´nin vaatleri arasındaydı.
Netice nasıl olacak zaman gösterecek. AK Parti, ortaklık hukukundan dolayı MHP´nin vaadine destek verecek mi?
AK PARTİ TÜZÜĞÜ´nün, Partinin temel amaçlarının belirlendiği bölümde gördüğüm
?AK PARTİ; referandumu, halkımızın yönetim sürecine katılımını temin için etkili bir yöntem olarak benimser.? Maddesine göre; sandığı ortaya koymak bizi en tartışmasız sonuca götürür.
Belki de Af konusunu son günlerde hazırlığı bitmek üzere olan yasal değişikliklerin oylanmasında pazarlık konusu olmaktan da çıkarır.
