Dost bildiğim canlar kırdı kolumu
Dağ taş aşırtıp kör etti yolumu
Şaşırdım yönümü sağım solumu
Gözümdeki yaşlar sel olur benim.
Ruhumu yontup sattılar canımı
Tuttuğum el mal saymadı malımı
Kimse bilmez ben bilirim halımı
Ahlarım savrulur yel olur benim.
Kendi özümedir en büyük yargım
Aklım yaralandı yetmiyor sargım
Hep yarınım için endişem gaygım
Sulu topraklarım çöl olur benim.
Yüz binler sebep var üzecek beni
Çok gördüm taş gibi ezecek beni
Derim iş görse var yüzecek beni
Aklım titrer halim kül olur benim.
